Corocznie Światowy Dzień Chorego obchodzony jest 11 lutego. Dzień ten został ustanowiony przez papieża Jana Pawła II 13 maja 1992 roku.
Obchody tego święta przypadają w dzień wspominania w Kościele pierwszego objawienia Maryi w Lourdes, zaś ogólnoświatowe obchody mają miejsce w jednym z sanktuariów maryjnych. Pierwsze miały miejsce w 1993 roku w Lourdes i częściowo w Rzymie. W kolejnych latach, centralnymi miejscami obchodów były: Jasna Góra w Częstochowie, Jamusukro (Wybrzeże Kości Słoniowej), Guadalupe (Meksyk), Fatima, Loreto, Harissa (Liban), Rzym, Sydney, narodowe sanktuarium katolików indyjskich w Vailankamy, Jaunde (Kamerun), Adelajda (Australia), Seul (Korea Południowa), a w tym roku Chiclayo (Peru).
Papież Leon XIV w specjalnym orędziu na ten dzień obchodzonym pod hasłem „Współczucie Samarytanina: miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka” napisał m.in. słowa: „Prawdziwym lekarstwem na rany człowieka jest życie ugruntowane na miłości braterskiej, która znajduje swoje źródło w miłości Boga” [16]. Gorąco pragnę, aby w naszym chrześcijańskim stylu życia nigdy nie zabrakło tego wymiaru braterskiego, „samarytańskiego”, odważnego, zaangażowanego i solidarnego, który swoje najgłębsze korzenie ma w naszej jedności z Bogiem, w wierze w Jezusa Chrystusa. Rozpaleni tą Bożą miłością, będziemy mogli naprawdę poświęcić się wszystkim cierpiącym, zwłaszcza naszym braciom chorym, starszym i uciśnionym. Wznieśmy naszą modlitwę do Najświętszej Maryi Panny, Uzdrowienia Chorych; prośmy o Jej pomoc dla wszystkich cierpiących, potrzebujących współczucia, wysłuchania i pocieszenia, i błagajmy o Jej wstawiennictwo tą starożytną modlitwą, którą odmawiano w rodzinie za tych, którzy żyją w chorobie i cierpieniu:
Słodka Matko, nie opuszczaj [mnie],
Twego wzroku ode mnie nie odwracaj.
Pójdź ze mną dokądkolwiek
i nigdy nie pozostawiaj mnie samego.
Ty, która zawsze mnie chronisz,
jako moja prawdziwa Matka,
spraw, żeby błogosławił mi Ojciec
i Syn, i Duch Święty.
Z całego serca udzielam wszystkim Apostolskiego Błogosławieństwa: chorym, ich rodzinom i tym, którzy się nimi opiekują, pracownikom służby zdrowia, pracującym w duszpasterstwie służby zdrowia, a w szczególności tym, którzy uczestniczą w tym Światowym Dniu Chorego”.
Diecezjalne obchody Światowego Dnia Chorego odbyły się 11 lutego w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym Caritas Diecezji Tarnowskiej w Grybowie. Z chorymi spotkał się biskup tarnowski Andrzej Jeż, który przewodniczył Mszy św. o godzinie 10.30 w tymże zakładzie.
W trakcie homilii ordynariusz diecezji tarnowskiej podkreślał, że świat od zawsze doświadcza wielu chorób, które czasem przybierają formę epidemii dziesiątkującej ludzkość. Nie zapomniał też o osobach cierpiących na choroby związane z psychiką. Powiedział m.in. słowa: „Zauważamy dzisiaj, że współczesna cywilizacja powoduje olbrzymi wzrost zachorowań, zaburzeń zdrowia psychicznego i to zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży. Narasta to bardzo silnie. Nie mówię o naszej kondycji duchowej, która wydaje się także podlegać destrukcji – chyba wszystko ze sobą jest trochę powiązane. Tym bardziej musimy sobie uświadomić, jak bardzo ważna jest troska o człowieka, który przeżywa cierpienia”.
Biskup podkreślał tu rolę, poświęcenie i codzienną obecność rodzin i opiekunów chorych, a także pracowników służby zdrowia. Wskazywał, że Bóg może być ich źródłem miłości i nadziei. Podkreślał też, że młode pokolenie trzeba uczyć wrażliwości na ludzi cierpiących.
Natomiast w naszej parafii program Dnia Chorego był następujący:
- dnia (6.II) – objazd wszystkich chorych, starszych, samotnych naszej parafii przez księdza proboszcza Roberta. Udzielanie Sakramentów pokuty, Eucharystii, namaszczenia chorych.
- objazd chorych także przez panią Wiolettę Sobol z Parafialnego Zespołu Caritas. Serdeczna rozmowa, wręczanie symbolicznych upominków wraz ze składaniem życzeń.
- Koronka do 7 boleści NMP, następnie Msza Święta w intencji wszystkich chorych, cierpiących, starszych i samotnych naszej parafii odprawiana przez księdza Janusza Drożdża.
„Wszechmogący i wieczny Boże, Ojcze ubogich, Pocieszycielu chorych, Nadziejo umierających, Twoja miłość kieruje każdą chwilą naszego życia. Wznosimy na modlitwie do Ciebie nasze serca i umysły. Sławimy Cię za dar ludzkiego życia, a szczególności za obietnicę życia wiecznego. Wiemy, że zawsze jesteś blisko pogrążonych w smutku i ubogich oraz wszystkich tych, którzy są bezbronni i którzy cierpią.
O Boże łagodności i współczucia, przyjmij modlitwy, które zanosimy w imieniu naszych chorych braci i sióstr. Wzmocnij ich wiarę i zaufanie do Ciebie. Pociesz ich swoją pełną miłości obecnością i – jeśli taka jest Twoja wola – przywróć ich zdrowie, daj nowe siły ich ciałom i duszom.
O miłościwy Ojcze, pobłogosław tych, którzy umierają, pobłogosław tych wszystkich, którzy wkrótce staną z Tobą twarzą w twarz. Wierzymy, że uczyniłeś ze śmierci drzwi do życia wiecznego. Podtrzymuj w imię Twoje naszych braci i siostry, którzy są u kresu swego życia, i zaprowadź ich bezpiecznie do domu życia wiecznego z Tobą.
O Boże, Źródło wszelkiej mocy, broń i chroń tych, którzy opiekują się chorymi i troszczą się o umierających. Obdarz ich duchem odwagi i życzliwości. Wspieraj ich w wysiłkach na rzecz niesienia pocieszenia i ulgi. Uczyń z nich jeszcze bardziej promieniujący znak Twojej przemieniającej miłości.
Panie życia i Opoko naszej nadziei, obdarz swym obfitym błogosławieństwem tych wszystkich, którzy żyją, pracują i umierają. Napełnij ich swoim pokojem i swoją łaską. Ukaż im, że jesteś kochającym Ojcem, Bogiem miłosierdzia i współczucia. Amen.”
(papież Jan Paweł II)
